Astrologie Zwarte Lichten Enneagram

Artikel I

Intervieuw met George Bode voor het Duitse Astrologieblad "Meridian" februari 1998 door Liduina Schmed-Kik

Over de Zwarte Lichten, de Zwarte Maan / Lilith, de Zwarte Zon etc.

© George Bode

 

George, sinds wanneer wordt de Zwarte Maan en de Zwarte Zon in de astrologie voor het eerst beschreven? Jij werkt daar nu al meer dan 20 jaar mee. Wie heeft daar als eerste over geschreven?

De eerste astroloog die bij mijn weten over de Zwarte Lichten spreekt is Dom Néroman geweest. Zijn eerste publikatie over dit onderwerp dateert uit 1937: "Présages a la lumière des Lois de l' évolution". Zeker, voor hem waren er enkele anderen die over een Zwarte Maan hebben gepubliceerd maar dit betrof een voor ons onzichtbaar hemellichaam, een soort tweede maan die om de aarde zou cirkelen. De Zwarte Maan van Néroman daarentegen is een astronomisch punt, zoals de Maansknopen, en de symboliek die hij eraan verbond stoelde dan ook rechtstreeks op de astronomische werkelijkheid, mijns inziens het enige juiste uitgangspunt om de astrologische symboliek op te grondvesten. Opvallend is voorts dat Néroman er van meet af aan in slaagde zijn Zwarte Lichten in het reeds bekende astrologische systeem te integreren, en wel aldus.

Volgens hem vormen de Zwarte Zon-as en de as lentepunt / herfst punt één systeem, waarvan de uitwerking vooral betrekking heeft op het lot van de gehele aarde, de Zwarte Maanas en de Maansknopen- as een tweede systeem, waarvan de uitwerking vooral betrekking heeft op alles wat op de aarde leeft. Belangwekkend in verband met het eerste systeem is dat Rudolf Steiner er reeds vanaf 1908 aan refereert in verband met het historisch situeren van o.a. de ijstijden en de zondvloed.

Begin jaren zestig duiken de Zwarte Lichten voor een veel groter publiek op als Jean Carteret een serie lezingen houdt over wat hij "Les valeurs noirs" noemt, vrucht van jarenlang onderzoek naar de kernbetekenissen van de Zwarte Lichten - iets waar Néroman niet aan toe was gekomen en wat Carteret door de discipelen en navolgers van Néroman nooit in dank is afgenomen. Men zou in dit verband kunnen spreken van twee verschillende scholen ten aanzien van de Zwarte Lichten.

Carteret zelf haalde er zijn schouders over op met de repliek: "wie zich met de Zwarte Maan bezighoudt, wordt in eerste instantie geweigerd", wat mijzelf ook zeer treffend is overkomen na het publiceren van mijn boek "De Vier Lichten". Het is vooral de verdienste van Carteret geweest dat hij een absolute integratie tot stand heeft weten te brengen tussen de witte lichten en hun zwarte tegenhangers, veelal door middel van de meest konkrete steekwoorden: "Als de Zon en Maan resp. het manlijke en het vrouwelijke vertegenwoordigen, dan staan Zwarte Zon en Zwarte Maan voor resp. het vrouwelijke in de man en het manlijke in de vrouw". Op die wijze werkend heeft hij in de loop van de jaren het komplete skala van kernbetekenissen van de Zwarte lichten binnen een volkomen zuiver kader gegenereerd.

In de Duits sprekende landen wordt de Zwarte Maan vaak eenvoudig "Lilith"genoemd, waarbij de betekenis gekoppelt wordt aan het archetype van de donkere, verschrikkelijke Godin. In jouw boeken wordt de mythe van Lilith ook vermeld, maar neemt een minder grote plaats in in jouw uitleg over de Zwarte Maan. Identificering van de Zwarte Maan met Lilith houdt in wezen een grote verarming van het Zwarte-Maan principe in. Zeker, Lilith is wat men een exponent van de Zwarte Maan zou kunnen noemen, maar er zijn duidelijk verschillende exponenten van dit principe. Pallas Athena is er één, de godin van de wijsheid, die direkt uit het hoofd van haar vader, Zeus, werd geboren, en ook de godin Artemis (Diana); ook mythologische vrouwen als Ariadne, Medea, Andromeda en Helena, om er maar enkele te noemen, behoren tot de " Zwarte Maan" kategorie.

Die identificering van Zwarte Maan met Lilith komt vooral uit de koker van astrologen die nog steeds bezig zijn met wat men de archetypische of symbolische astrologie zou kunnen noemen, terwijl bij zowel Néroman als Carteret het accent al duidelijk op een strukturele astrologie ligt. In feite streefden zij naar een astrologie als metafysieke kennis en niet naar een astrologie als symbolisch georiënteerde visie op de wereld. Bij Carteret vormt die metafysieke kennis reeds de spil waar de hele astrologie om draait. De strukturele astrologie, waarin metafysieke kennis zowel uitgangspunt als doel is, richt zich op de kern van het betekenis skala van een planeet of tekenprincipe, de archetypische astrologie, waarvan de zogeheten psychologische astrologie de belangrijkste hedendaagse exponent is, focust daarentegen op het betekenisskala zelf, wat in de praktijk altijd inhoudt dat zij slechts op een deel van dat skala gefocust kan zijn. Parafraserend op de uitdrukkking "door de bomen het bos niet mee zien" kan men van de archetypische astrologie zeggen dat zij "door het bos de Boom uit het oog verliest". Zij schept een woekering van symbolen en onderlinge relaties daartussen; het ene symbool is vaak inwisselbaar voor het andere en omgekeerd; er ontstaat een entropie, een wanorde, die in het toepassen van de astrologie op horoskopen van deze planeetkaarten schiettenten maakt waarin het altijd prijs is.

Ondanks dat de Zwarte Maan en de Zwarte Zon tot een en hetzelfde astrologische denksysteem behoren, is de Zwarte Zon toch vrij onbekend. Kan het er aan liggen dat wegens het hogere abstractheidsgehalte van het principe van de Zwarte Zon, het niet zo makkelijk is hier mythologische beelden aan vast te maken?

Dat de Zwarte Zon minder snel de huidige astrologische wereld bereikt heeft, is van dit laatste een rechtstreeks gevolg. Het principe van de Zwarte Zon is moeilijker te omkleden met mythische gestalten, laat zich minder makkelijk enten op de gangbare, symbolische benadering van mythen, sagen en sprookjes. In die benadering kan het feit wegglippen dat Dionysos (de tweemaal geborene), de tweede maal uit de kuit of de heup van Zeus , dus niet uit een vrouw, om die reden binnen het griekse pantheon, struktureel beschouwd, de tegenpool is van Pallas Athena, wat hem een exponent van de Zwarte Zon maakt.

Ook de over het algemeen onder professionele astrologen bestaande geringe kultuurgerichtheid is hieraan debet. Immers, het apollinische (Zon) en het dionysische (Zwarte Zon) worden in de kunst al eeuwenlang als tegenpolen van elkaar beschreven: Apollo als symbool voor de klassieke kunst, evenwichtig en beheerst, Dionysos als symbool van de romantische kunst, uitbundig en vol vervoering . De Zwarte-zon-as (Zwarte Zon + Diamant) is trouwens überhaupt de as van de kunst, tegenover de Zwarte Maan as als as van de de wetenschap. Beide assen kunnen ook tegenover elkaar worden gezet als wijsheid (Zwarte-Maan-as) en liefde (Zwarte-zon-as), als kennis (Zwarte-Maan-as) en bewustzijn (Zwarte-Zon- as ) . Kunst, liefde en bewustzijn zijn nu eenmaal gebieden van grotere komplexiteit dan wetenschap, wijsheid en kennis. De eerste drie zijn minder grijpbaar dan de laatste drie want zij hebben vooral te maken met de toekomst, terwijl wijsheid en kennis direkt te maken hebben met het verleden, en de wetenschap - als poging tot onsluiering van hoe mens en wereld in elkaar zitten En als een weg terug (van Priapus naar de Zwarte Maan) naar de grondlagen van de Schepping.

Liefde, kunst en bewustzijn zijn aan het begin van de schepping "onaf", wijsheid en kennis daarentegen zijn op dat moment al kompleet, want juist vanuit die kompleetheid kon de schepping ontstaan. Liefde, kunst en bewustzijn zullen pas aan het einde van de schepping voltooid zijn, en wel door niets anders dan de aktie van de mens, die niet alleen "de kroon van de schepping" is maar ook "het risiko van de schepping".

Zo staat de Zwarte-Maan-as voor datgene wat er al is, de Zwarte Zon-as voor datgene wat nog moet worden bewerkstelligd. Vanuit dit alles is meteen duidelijk dat het thema van de Zwarte Zon-as niet zozeer abstrakter is dan dat van de Zwarte-Maan-as, maar eenvoudigweg subtielere verwijzingen naar het verleden heeft. Want uiteraard is alles, ook wat nog komen moet, van het begin af aan in de schepping aanwezig, al is het maar in de vorm van een kiem.

De Zwarte Zon-as markeert in hoge mate "de weg van de held", de mythische, de goddelijke of de menselijke held. En die weg verandert voortdurend, reden waarom er tussen de verschillende helden een onderscheid in niveau kan worden gemaakt. Oedipus moest nog, overigens zonder het te weten, zijn vader vermoorden; Theseus daarentegen, een latere held, brengt zijn vader tot zelfmoord door te vergeten met witte zeilen terug te varen, de afgesproken aanduiding van zijn overwinning op de Minotaurus, waardoor zijn vader bij het in zicht komen van de zwarte zeilen uit wanhoop in zee springt en verdrinkt. Parsival, een nog latere held, wordt alleen door zijn moeder opgevoed; de vader is van het begin af aan afwezig. Alle helden zijn in principe exponenten van de Zwarte Zon maar dat wordt pas duidelijk als je die ontwikkelingslijn in het oog krijgt.

Bij de Zwarte Maan, de Zwarte Zon en de Maansknopen gaat het over astrologische assen die symbool voor bewustwordingsprocessen staan. In je boek "De Vier Lichten" spreek je over een 'verticale bewustzijnsrichting'. Is er een samenhang tussen deze assen en deze verticale bewustzijnsrichting?

De verticale bewustzijnsrichting heeft te maken met "het bewustzijn van het bewustzijn"; anders gesteld met de mogelijkheid dat je je bewust bent ervan dat je bewustzijn een universum is waarin andere wetmatigheden gelden dan die waarop het leven van alledag stoelt. Vanuit dat "tweede bewustzijn" zie je ook dat de vruchten van het bewustzijn in eerste instantie veel verleiding en grote gevaren met zich meebrengen in de richting van manipulatiemogelijkheden ten opzichte van je omgeving en de mensen daarin, met daaropvolgende uitbuiting van mens en wereld om je heen.

Daar zitten we met zijn allen anno nu volop in! Ouders manipuleren hun kinderen, kinderen hun ouders; chefs manipuleren ondergeschikten en vice versa; de media manipuleren de politiek en omgekeerd (censuur), om maar enkele voorbeelden te noemen. Met andere woorden: de eerste vruchten van het bewustzijn zijn altijd negatief, tegennatuurlijk ook, zelfs direkt tegen de natuur gericht, ook tegen de natuur van de mens zelf. Dit bewust­ zijn zegt een ondernemer dat een andere wijze van produceren meer oplevert, of dat een bepaalde teneur in de reklame meer oplevert. Het gaat daarbij altijd om een "meer", nooit om een "beter". Het omzetten van die initiële negativiteit in een uiteindelijke positiviteit is de funktie van dat "tweede bewustzijn", wat ik de vertikale bewustzijnsrichting noem en vindt plaats langs een weg omzoomd door crises. De Zwarte Zon-as staat daar sym­bool voor; pas als die in het spel is, kan er naast een "meer" tegelijkertijd een "beter" ontstaan. Maar om het proces van deze as op gang te brengen is het noodzakelijk dat het bewustzijn voor zichzelf kiest en niet voor het scheppen van mogelijkheden tot een (nog) rijker leven ten koste van de omgeving. Dit kiezen voor zichzelf is het cruciale punt! Je kunt het ook aldus verwoorden: in eerste instantie staat het bewustzijn van de mens in dienst van het vergroten van zijn greep op het leven; het vormt een essentieel onderdeel van de "strijd om het bestaan"; pas in tweede instantie, nadat deze strijd gestreden is, verschijnt het keuze moment; het bewustzijn kan dan tevens ten dienste van zichzelf gaan werken, m.a.w. voor zichzelf kiezen. Slechts funktionerend binnen de strijd om het bestaan verkeert het bewustzijn in een toestand waarin het niet tegelijkertijd zicht heeft op het proces van waar­ uit het tot de eigen bewustwordingsaktiviteit komt, het mist dan de kracht om te voorkomen dat het zichzelf vergeet, met alle negatieve effekten vandien, zoals de genoemde manipulatiemogelijkheden. Pas als het bewustzijn kiest voor zichzelf, dwz. haaks gaat staan op zijn funktie binnen het "alledaagse", kan deze kracht ontstaan. Pas dan ontstaat de mogelijkheid dat een grotere greep op het leven of op de omgeving vergezeld gaat van een grotere zingeving. Eigenlijk markeert het keuzemoment waarover we het nu hebben, het startpunt van alle spirituele aktiviteit: spiritualiteit is de "luxe" die een bewustzijn dat niet meer geheel en al wordt opgezogen in het scheppen van alsmaar meer (van hetzelfde), zich kan veroorloven .

Na die keuze begint het bewustzijn aan "de weg van de held", een weg die weliswaar de luxe van de spiritualiteit biedt maar tevens een weg is waarop slechts met vallen en opstaan vordering wordt gemaakt. Op deze weg geldt het motto: geen progressie zonder regressie, hetgeen in de mythologie o.a. wordt aangegeven door de "krankzinnigheid van de held". Er is voortdurend naast voortschrijding ook terugval, in de mythe van Orlando (Roelant) bij voorbeeld de fase van de "razende Roelant" (Orlando Furioso), een onderwerp dat vele kunstenaars in de loop van de eeuwen heeft geïnspireerd. We zien nu nogmaals dat de Zwarte Zon-as een moeilijker en gekompliceerder gegeven is dan de Zwarte Maan-as. Inderdaad, alle assen duiden processen aan, maar de Zwarte Zon-as is tevens de aanduider van "het proces", bij wijze van spreken de blauwdruk ervan, want deze as symboliseert een proces dat van binnenuit ontstaat en duidelijk stadia en niveaus heeft, met telkens een "sprong" van het ene naar het volgende niveau, hetgeen het gevaar van terugval verklaart. De Zwarte Maan-as daarentegen duidt een procesmatig gebeuren aan dat zich onder externe invloeden voltrekt: de schepping is nu eenmaal wat zij is en de daarin verborgen wetmatigheden treffen ons van buitenaf. Men kan ook alleen maar via de Zwarte Zon-as terug naar de Zwarte Maan, deze laatste in zijn betekenis van de verborgen oorspronkelijke eenheid aan het begin van de schepping. De derde as, de as van de Maansknopen, ten slotte representeert de blauwdruk van de struktuur van het bewustzijn, iets dat pas vanuit het bewustzijn van de Diamant in het zicht komt. En het is ook de Diamant, als einde van het proces op de Zwarte Zon-as, die de aansluiting bewerkstelligt op de Zwarte Maan en de terugkeer naar de eenheid van de oorsprong mogelijk maakt. Pas op de Diamant is het bewustzijn van de mens transfenomenaal geworden; pas op de Diamant heeft het geen enkel tastbaar gegeven of obstakel meer nodig om aktief te blijven; pas op de Diamant kan het zich, in zijn komplete reflektie op zichzelf, zien als pure struktuur, dwz. als zijnde zonder enige inhoud anders dan deze struktuur.

Je beschrijft de Zwarte Maan als een verborgen potentieel of talent dat door bewuste inspanning kan worden bevrijd. Gaat het hier om talenten zoals die in het tweede Huis gevonden worden óf om iets geheel anders?

De Zwarte Maan staat zeker voor iemands grootste potentieel, maar het is een potentieel dat in ieders jeugd ondergesneeuwd raakt . Kosmisch gezien is dat een noodzakelijkheid omdat iemand die op dat potentieel zou kunnen blijven zitten als een speer door de wereld en het leven zou kunnen gaan, vanuit dat komplete potentieel alles en iedereen naar zijn hand zou kunnen zetten. Zoiets kan de kosmos niet toestaan want er zou geen sprankje werkelijke bewustwording ontstaan. Daarom heeft zij bij elke geboorte twee "politie­agenten" gestationeerd: een vader en een moeder. Enerzijds moeten zij het fysiek kwetsbare kind grootbrengen , anderzijds moeten zij het in zijn grootste potentieel beperken door dit te negeren, af te wijzen of buiten te sluiten. Iedereen wordt derhalve gefrusteerd door het ontbreken van respons op het meest komplete wat hij of zij meebrengt. Noodgedwongen moet iedereen zijn heil zoeken op het tegenoverliggende punt, Priapus,waarop / vanuit de omgeving juist een overmatige respons komt, noodgedwongen, want zonder respons sterft een kind! Daarom heeft Priapus de betekenis van "overlevingsstrategie"; de positie van Priapus in de horoskoop geeft aard en kenmerken van die strategie aan. Het gaat bij de Zwarte Maan dus niet om talenten van huis II want deze talenten moeten veelal moeizaam en met veel gezwoeg in vaardigheden (huis VI) worden omgezet, alvorens er via deze vaardigheden ambities of aspiraties (huis X) kunnen worden gerealiseerd. Het "verborgen talent" van de Zwarte Maan daarentegen is van meet af aan kompleet, in alle kompleetheid aanwezig, en behoeft geen enkele ontwikkeling (sgang) meer, het enig noodzakelijke is om er langs "de weg van de Zwarte Zon-as" naar toe terug te keren. In mythen, sagen en sprookjes wordt dit aangegeven door de schat, Zwarte Maan, die gevonden moet worden door de held ("the treasure hard to attain"), wat onveranderlijk tot een aaneenschakeling van avonturen, bewustwordingsavonturen (Zwarte-zon-as) , leidt. Het komt er dus op neer dat iemands grootste potentieel in direkte zin tot geen enkele bewustwording leidt maar, juist omdat het in de jeugd verloren gaat en de mens de mogelijkheid heeft om de drang te voelen om zijn grootste capaciteit tot uitdrukking te willen brengen, langs de indirekte weg van het ( bewustwordings ) avontuur daarentegen tot een maximum aan bewustwording kan leiden.

In "Handboek Astrologie" heb je de Zwarte Maan en de Zwarte Zon in de duidingen geïntegreerd. Geloof je dat de Zwarte Lichten horoscoopfactoren zijn die iedereen in zijn alledaagse leven kan omzetten? Vooral het concept van de Zwarte Zon en de Diamant is niet makkelijk te begrijpen!

Beslist wel! Iedereen wordt in zijn jeugd tot een overlevingsstrategie gedwongen en daardoor wordt de werking van de Zwarte Maan-as een feit. Priapus werkt dus altijd, en wel zeer heftig, maar het is de vraag in hoeverre de sprong terug naar de Zwarte Maan zal worden gemaakt. In alle gevallen werkt de Zwarte Maan dus als een zeer verborgen drijfkracht in het onbewuste van de ziel! In feite is het niet echt een sprong terug maar, via het bewustwordingsproces op de Zwarte Zon-as,een geleidelijk herontdekken van de grootste gave waarover je beschikt. In die zin is onze grootste gave altijd tevens onze grootste impuls tot bewustwording! Zoals de Zwarte Maan dus in eerste instantie "verboden gebied" is, wat wij uit dit gebied kunnen halen, wordt immers in eerste instantie door onze omgeving geweigerd, zo representeert de Zwarte Zon ons "vrije veld". Ter kompensatie van het verbod dat de kosmos ons via de Zwarte Maan oplegt, schenkt zij ons via de Zwarte Zon een gebied (het huis waarin de Zwarte Zon zich bevindt) waarin niets of niemand ons kan konditioneren . Maar van een "vrij veld" is iemand zich natuurlijk, ook weer in eerste instantie, minder bewust dan van een "verboden gebied". Het bewustzijn heeft subtielere antennes nodig, er moet al een vertikale bewustzijnsrichting zijn, om de aanwezigheid van dat vrije veld tot ons besef te brengen. Vandaar dat het ervaren van dit veld doorgaans later in het leven ligt dan het stuiten op het verboden gebied, dat meestal al voor ons zesde levensjaar gebeurt. Zolang het vrije veld niet als zodanig ervaren wordt, ervaart men veel verwarring op de levensgebieden die via de horoskoop door de Zwarte Zon worden beheerst. Er is op die gebieden een gebrek aan vorm en struktuur, aan houvast dus, in die levensgebieden is men een "zwerver"; of, bij een ander temperament, men loopt als een olifant door alle porseleinkasten. Want omdat men niet te konditioneren is op die gebieden, is men gedwongen een eigen vorm of struktuur, een eigen en authentiek houvast, te kreëren. Zo duidt de Zwarte Zon in huis IV er vaak op dat de vader, op wat voor wijze ook, afwezig is. Dat treedt in wat mindere mate op bij Zwarte Zon in huis X: de vader is dan bij voorbeeld zeeman. Bij Zwarte Zon in huis XI is het heel opvallend dat hoe asociaal het milieu ook geweest is, de persoon in kwestie op geen enkele wijze daardoor in zijn sociale instelling is geschaad.

Je kunt zeggen dat via de Zwarte Zon de mogelijkheid wordt gegeven trauma's uit de erfmassa te doorbreken, hoe lang er van geslacht op geslacht ook in de verkeerde richting is gewerkt. Zo is Zwarte Zon is huis II een uitstekende stand om het familiekapitaal, indien aanwezig, er doorheen te jagen. Anders gesteld: een halt toe te roepen aan het materialisme dat zich in de familieziel heeft ingevreten. "Wee degene die langs dezelfde weg terugkeert", zegt de joodse bijbel. Wee degene die langs de Zwarte Maan-as naar de Zwarte Maan terug wil, precies dus datgene wat de hele westerse wetenschap probeert te doen. Dit gegeven zit ook in het paradijsverhaal; Adam en Eva worden uit de perfekte volledigheid van het paradijs verdreven via de oostelijke poort en alleen via de westelijke poort mogen zij terugkeren, vandaar dat de oostelijke ingang wordt bewaakt door de engel met het vlammende zwaard. God kan niet toestaan dat zij na het eten van de Boom der Kennis (Zwarte Maan) ook nog, zonder inspanning, van de Boom des Levens (Zwarte Zon) zouden snoepen. Zelfs omkijken naar het verleden wordt gestraft, getuige het verhaal van de vrouw van Lot, die in een zoutpilaar verandert, en getuige de mythe van Orpheus, de goddelijke muzikant, die zijn Euridice voorgoed verliest als hij haar uit het dodenrijk terugleidt naar het leven en op het laatste moment omkijkt om te zien of zij wel echt achter hem loopt. Het verlossende principe , de Zwarte Zon, heeft eenduidig met de toekomst te maken en het verleden mag er geen direkte invloed op hebben, anders zou dit principe juist zijn verlossende kracht verliezen. Naast het stuk toekomst dat direkt uit het verleden voortvloeit, is er een stuk toekomst dat met ditzelfde verleden geen enkele band heeft. Dit laatste stuk behoedt de wereld voor het gevaar van de eeuwige herhaling en is de motor van de werkelijke ontwikkelingsgang van mens en wereld. Maar dit verlossende principe werkt alleen verlossend als men ook voor de verlossing kiest en niet blijft steken op het niveau van bewustzijn waarop dit bewustzijn zich alleen kan vergroten via het ontmoeten en overwinnen van konkrete obstakels, obstakels die hun wortels in het verleden hebben.

In het algemeen werken de meeste astrologen met de niet gecorrigeerde Zwarte Maan. Er zijn ook ephemeriden voor de gecorrigeerde Zwarte Maan, die ontstaat door de gravitatiekracht van de Zon. Beide ephemeriden, zowel de gecorrigeerde als de niet gecorrigeerde Zwarte Maan zijn gebaseerd op de "ideale ellips omloop" van de Maan. In "Meridian" januari 1995 werd een artikel van Dieter Koch geplaatst, waarin de auteur voorsteld een ephemeride van de Zwarte Maan te gebruiken, die de werkelijk astronomische correct berekende beweging van het Apogeum en het Perigeum als basis heeft. Deze ephemeride heeft dan géén As Zwarte Maan - Priapus (Apogeum - Perigeum). Jij hebt dit artikel gelezen. Wat is jouw mening over deze andere benaderingswijze van de Zwarte Maan?

De wens naar feitelijkheid speelt deze mensen parten. Het werkelijke perigeum is alleen perigeum als de Maan er precies in staat; evenzo het werkelijke apogeum. Deze twee punten zullen misschien een bepaalde werkzaamheid hebben op die momenten, maar het feit dat het werkelijke apogeum en het werkelijke perigeum nooit een as vormen maakt hen ongeschikt als aanduiders van de kosmische en universele processen die via de zwarte lichten in het astrologische stelsel werken. Koch's stellingname duidt erop dat hij nog steeds met de "vorm" bezig is, niet met de erin aanwezige "energie", laat staan met de in de "energie" verborgen "struktuur ". (*)

Men moet goed beseffen dat het domein van de zwarte lichten geen fysieke inhouden heeft, slechts metafysieke. En dat het bij de zwarte lichten om "struktuur" gaat en niet om "beweging". Immers de Zwarte-Maan-as is de horoscopische aanduider van de gehele maan-ellips, dwz. van alle, mogelijke posities die door de Maan kunnen worden ingenomen via haar beweging. De Zwarte-Maan-as is eigenlijk de verzameling van alle Maanposities, zodat de beweging van de Maan voor haar geen enkele betekenis heeft.In Frankrijk is het idee dat Koch nu lanceert al zo'n twintig jaar geleden geopperd maar het heeft, voor zover ik weet, nooit tot een ephemeride geleid.

George, wat heeft de Aarde zelf hier nu mee te maken? Wat is haar rol hierin?

Natuurlijk heeft de Aarde veel met de zwarte lichten te maken: de Zwarte-Maan-as behelst het terro- lunaire systeem, de Zwarte-zon-as het terro-solaire systeem; Néroman heeft ze reeds als zodanig benoemd. Zonder de Aarde zijn er geen Zwarte Lichten, bovendien korreleren de Zwarte Lichten met de lege brandpunten van de ellipsen van Zon en Maan, terwijl de Aarde van beide ellipsen het andere brandpunt bezet. Met andere woorden: de Aarde is zowel de tegenhanger van de Zwarte Maan als, hoewel op een andere en subtielere manier, de tegenhanger van de Zwarte Zon. Juist vanwege die subtielere manier maken vele astrologen de fout om een sterke affiniteit te zien tussen de aarde en de Zwarte Maan en geen enkele affiniteit te onderkennen tussen de Aarde en de Zwarte Zon. Het Zwarte-Maan-principe overkoepelt alles wat geweest is, het Zwarte Zon-principe echter alles wat geweest is plus alles wat nog komen gaat, inklusief bij voorbeeld archetypen die nog niet ontstaan zijn: de Zwarte Zon, anders gesteld, representeert pas werkelijk het Universele! En daar de Aarde de kleinst mogelijke vorm is waarbinnen alles aanwezig is, is er tussen haar en de Zwarte Zon misschien wel een grotere affiniteit als tussen haar en de Zwarte Maan. De nederlandse dichter Lucebert drukt dit zeer simpel uit in de beginzin en de eindzin van een van zijn mooiste gedichten: "Er is alles in de wereld, het is alles" . De tegenstelling geocentrisch-heliocentrisch heeft met dit alles niets te maken. Het dubbele focus is simpelweg de dubbelheid van een toekomst die stoelt op een verleden en een toekomst die ons tegemoetkomt vanuit de toekomst. Mensen, en vooral mensen uit de alternatieve hoek, zijn voor dit laatste betrekkelijk ongevoelig, getuige bij voorbeeld dat er veel spraakwater door de zee gaat over hun vorige incarnaties, die zij nu aan het afwerken zijn maar geen woord over het feit dat men in datzelfde "nu" bezig is te bouwen aan volgende incarnaties. Een andere dubbelheid heb ik al genoemd: de aarde is onderdeel van twee systemen, beide geocentrisch, twee systemen met elk hun eigen inhoud.

Dat de aarde, esoterisch of anderzins, een teken zou beheersen is het vreemdste astrologische idee dat ik de afgelopen twintig jaar heb gehoord. De aarde is immers de plek waar alles samenkomt, de plek waar alles plaatsvindt. Anders gesteld: het Universum heeft geen tweede Aarde, bij voorbeeld cirkelend rond een andere ster dan de Zon, nodig om kompleet te zijn. Tegenover het geheel van planeten en lichten, die tijdsbepalende faktoren zijn, is de Aarde de plek waar de aaneengeschakelde momenten van de tijd vorm kunnen aannemen. Er is dus een dialektiek tussen de aarde en de rest van de hemellichamen, de dialektiek tussen de plek en het moment. Dat de Zon , inklusief zijn hele stelsel, met een snelheid van circa 72000 km per uur voortsnelt in de richting van het sterrebeeld Hercules, verandert daar niets aan.

Beste George, graag een laatste vraag. Wat is jouw opinie over het intreden van Pluto in het teken Boogschutter?

De entree van Pluto in het teken Boogschutter heeft derhalve geen essentieel andere betekenis als zijn entree in elk van de andere elf tekens. Pluto, als liquidator en vernieuwer, met zijn motto van "opruimen is de beste oplossing", zal gedurende zijn reis door Boogschutter alle decennia lang gebruikte politieke en sociale smoesjes, alle schijn-spiritualiteit, ontmaskeren en vernietigen. Van de politieke schandalen (Schorpioen) zal het evolueren naar het schandaal van de politiek (Boogschutter). Pluto in Boogschutter tekent voor het failliet van de politiek als machtsstrukuur en voor een nieuwe ideënwereld die uit deze puinhopen zal oprijzen, in eerste instantie waarschijnlijk geleid door een aantal geniale individuen van het type "valse profeet". Daarnaast, en dat is in verband met de Zwarte Lichten zeer belangwekkend, ontstaat er tijdens Pluto's Boogschuttertrajekt voor iedereen de mogelijkheid het bewustzijn voor het bewustzijn te laten kiezen! Binnen het geheel van de dierenriem is de eerste graad van Boogschutter aanduider van deze keuzemogelijkheid. Boogschutter immers het dubbele teken binnen het vuurtrigon, dwz. het teken waarin zich twee nieuwe wegen openen, reden waarom de Zwarte Zon juist in dit teken in zijn "vreugde" staat. En geeft de pijl van de Boogschutter niet de vertikale bewustzijnsrichting aan?

Herzlichen Dank für dieses aufschlussreiche Gespräch, Liduina Schmed-Kik.

Copyright George Bode februari 1998 - 2006

* Zie J.G.Bennett, Dramatic Universe Four Volumes, Bennett Books U.S.A. Bennett Books, aanvulling door Wout Hendrickx, klik hier.

Naar boven