Zwarte Maan, Zwarte Zon Drakenkop symbool zwarte lichten astrologie enneagram

Astrologie   Zwarte Lichten   Enneagram

 Home 

 

Artikel XVIII

Lezing Zwarte Lichten congres Amstelkerk 29 november 2003, Deel I

HET LEVENSPROCES EN HET PARCOURS VAN DE ZWARTE LICHTEN

© Duco van Weerlee

Klik hier voor een printbare versie

Na deze wat hooggestemde en bloemrijke inleiding zal ik het nu wat kalmer aan doen. De Zwarte Lichten nodigen uit tot een dubbele oriëntatie. Enerzijds is er de grote lijn, het universele systeem, dat fascineert en inspireert tot boute beweringen. Anderzijds is er de dagelijkse praktijk die aandacht vraagt voor details. Wat betekenen en wat doen de ZL in het dagelijks leven? Hoe interpreteer ik ze in jouw en mijn horoscoop?

In het nu volgende verhaal zal ik beide benaderingen met elkaar afwisselen. U krijgt een aantal vragen voorgeschoteld die ik zal proberen te beantwoorden vanuit uit mijn ervaring als praktiserend astroloog. Daarnaast ga ik me af en toe te buiten aan beschouwelijke uitweidingen.

 

De eerste vraag is: wat ZIJN de Zwarte Lichten – astronomisch, astrologisch, metafysisch, psychologisch? Welke informatie dragen ze in de horoscoop - in de huizen, in de tekens, in aspecten? Hoe definieer ik bij voorbeeld de Zwarte Maan? Is het de verboden kracht, de kernkwaliteit, de vormweigering, de kosmische opdracht, het vleugje genie, of is het de oerkwetsure, het kinderverdriet? Of misschien van alles een beetje?

Voor de astroloog komen hier nog vragen bij als: welke plaats nemen de ZL in binnen het traditionele duidingsysteem? Wat is hun status, hun niveau? Hebben ze heerschappij over tekens, affiniteit met bepaalde planeten?

Of moeten we al die definities even vergeten en gewoon gaan kijken naar de horoscoop van mensen die we een beetje kennen? Hoe werkt de Zwarte Maan bij George Bode, bij koningin Beatrix, bij Gerard Reve? Of bij mensen in onze naaste omgeving – of bij onszelf? Dan begin je aan de andere kant, vanuit de empirie. Daar is niets mis mee, het is zelfs heel respectabel. In het grijze verleden – in het Ur der Chaldeeën – zijn zo de diverse astrologische posities en verhoudingen aan hun betekenissen gekomen. Men vergeleek de specifieke standen met markante gebeurtenissen in de actualiteit – en legde verbanden.

Simon Vinkenoog heeft zijn Zwarte Maan op het Imum Coeli, koningin Beatrix op haar Midhemel. Simon lijkt in zijn poëzie te putten uit een collectief reservoir, terwijl Beatrix publiekelijk haar woorden wikt en weegt (en vrij lang heeft moeten wachten op de ongewone baan waarvoor ze al bij haar geboorte was voorbestemd). Priapus op MC maakt Simon tot een ‘rapper’, een woordvoerder, een praatjesmaker, maar zulks niet op een ‘ikkige’ manier. Hij orakelt als een Pythia, beneveld door hallucinogene dampen die vanuit de Hades opstijgen. En Beatrix – haar geknepen mondje en houten kapsel ten spijt – lijkt een hartelijke moeder, een koninklijke kloek, die heel wat heeft te stellen met haar tierige kuikens.

Wat je in dit voorbeeld al meteen ziet, is de wisselwerking tussen ZM en Pr, tussen ‘tense’ en ‘lax’. Enerzijds de specifieke taak, de kernkwaliteit, het exclusieve, anderzijds iets van laat maar waaien, het goedkope succes, de herhaling. Simon Vinkenoog vervulde een bijzondere rol bij de opkomst van Cobra   en van de experimentele dichtkunst van de jaren ’50 – hij was daarbij een soort vroedvrouw – maar later verwaterde dat tot een eindeloze serie van optredens en conferences, poëzie-workshops en een kroniek in Bres. Beatrix is een professionele koningin, maar als wij de roddelbladen mogen geloven, is het nogal een chaos in eigen huis. Zo strak en vaardig als ze haar beroep uitoefent, zo dilettanterig regisseert ze haar kroost.

Een gevaar van deze horoscopische casuïstiek is dat je al snel bevestigd ziet wat je al weet. Als ik in de horoscoop van Gerard Reve zie dat ZM in XI staat, denk ik: ‘Zie je wel! Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen.’ Reve moest eerst naar de psychiater, een roman schrijven ( De Avonden) en met Hanny Michaelis trouwen, voordat hij zijn homoseksuele aard kon erkennen. Maar toen was ook het hek van de dam.

Dat klopt mooi, maar je kunt de zaak niet omdraaien. Niet iedereen met ZM in XI is al dan niet latent homo. Men kan zich ook aangetrokken voelen tot groepsverbanden en er tegelijkertijd huiverig voor zijn. Dan vlucht men misschien naar de overkant – Pr in V – om er een eigen wereldje te scheppen. Vroeger of later knapt men dan af op zo’n egocentrisch domein, wordt leraar of woordvoerder van een groep, de creativiteit van anderen stimulerend. Getuige zijn eindeloze serie ‘Brieven aan die-en-die’ heeft Reve zelf die laatste overstap nooit gemaakt, hoewel hij wel voor veel jonge schrijvers een voorbeeld was.

 

De Zwarte Maan is een duistere maan, een anti-maan, of althans een minimale maan. Hij is er wel, misschien zelfs heel dreigend en mysterieus, maar hij weigert in eerste instantie vorm aan te nemen. Niet uit bescheidenheid, want hij heeft een hoge pet op van zichzelf. Hij is een belofte voor de toekomst en houdt zich beschikbaar voor een bijzondere gelegenheid. De ZM is nuffig, kieskeurig en heeft een afkeer van huisje-boompje-beestje. Hij wil zijn kruit niet aan iets triviaals verschieten. Hij is excentriek, origineel, exclusief en uniek. Dit in tegenstelling tot de eindeloos herhaalde truc van Pr , of de democratische uitstalling van de Zwarte Zon. ZM is het geniale ontwerp, het prototype. Pr steelt het en brengt het in roulatie. ZZ smijt het in de ramsj, waarna het een tijd stil wordt. Totdat op een gegeven moment de Diamant zijn kopje opsteekt en dan hebben we het ‘collectors item’.

De Zwarte Maan is even ongrijpbaar als fascinerend en onontkoombaar. Subjectief wordt hij ervaren als een geheime ambitie, waar je haast niet over durft te praten. Een droom, een geur van hoger honing. Het betreft iets intiems en dat maakt je kwetsbaar, want het mag dan een steels verlangen zijn, het is dwingend en onvrijblijvend. Je weet niet waar het vandaan komt – het zat niet in de familie, je leerde er niet over op school en je praatte er niet over met vriendjes of vriendinnetjes. Het neemt lang geen vorm aan, maar het zit wel te broeien. Tot die tijd ben je er zuinig op, heimelijk trots en tamelijk kuis. Een verwarrende omstandigheid is dat je bij het verhullen van je geheim zo gestresst kunt raken dat je vlucht naar het andere uiterste: Priapus, de overdaad, de herhaling. Daar treffen we bij voorbeeld de vrouwengek aan die eigenlijk van 1 lieve jongen wil houden. Of de bon-vivant, gokker en verkwister, die diep in zijn hart een kluizenaar is en een asceet.

 

Tot nu toe sprak ik over de Zwarte Maan en Priapus in mijn voorbeeldhoroscopen alleen over hun positie in de huizen (conjunct cusp IV en X), maar ook de tekenposities zijn van belang. Bij Beatrix staan de ongecorrigeerde en de gecorrigeerde ZM respectievelijk in Boogschutter en Steenbok, bij Vinkenoog in Schorpioen en Boogschutter.

Van Beatrix wordt gezegd dat ze de allure heeft van een chef staf, het overleg van de bevelhebbers voorzittend (Boogschutter) en vervolgens beslissingen nemend (Steenbok) als opperbevelhebber. Vinkenoog heeft het dwingerige en vasthoudende van Schorpioen en het evangeliserende van Boogschutter.

Bij Gerard Reve staan de Zwarte Manen in Stier en Tweelingen. De volksschrijver staat bekend als nogal op de penning en slaat met name munt uit zijn diverse correspondenties.

Het klassieke onderscheid tussen huizen en tekens is in deze horoscopen herkenbaar in zoverre de huizen meer betrekking hebben op concrete levensgebieden, terwijl de tekens meer de mentaliteit weergeven, de emotionele kleur. Een vergelijkbaar onderscheid kan worden gemaakt tussen de gecorrigeerde en de ongecorrigeerde ZM. De ongecorrigeerde ZM weerstaat   invloed van den Zon (solaire correctie), blijft puur en onbewogen, zichzelf getrouw, terwijl de gecorrigeerde ZM zich door de nabijheid van de Zon laat afleiden als een kompasnaald in de buurt van metaal. Hij is minder principieel en daardoor flexibeler, zoals het huis concreter en aardser is dan het teken. De ongecorrigeerde ZM is rechtzinnig en abstract, hij sjoemelt niet. De gecorrigeerde ZM is opportunistischer, alledaagser. Bode noemt de gecorrigeerde ZM een achterdeur die dicht is maar niet op slot.

 

Op dit punt gekomen ben ik geneigd de preekstoel af te komen en de zaal in te gaan om de diverse broeders en zusters te vragen naar de positie van de ZM in hun horoscoop, want niets is opwindender dan dat. We zijn onze meest vertrouwde levensgezel, maar tevens onszelf een raadsel dat we graag door deskundige derden belicht zien. Helaas is dat een beetje onpraktisch en dus beperk ik me tot de sprekers van vandaag.

George Bode heeft de ZM en ZZ conjunct in XII. Mede vanwege een Midhemel in Vissen zou George een gewiekste zwarthandelaar kunnen zijn, of een zeemeerman met een bankrekening op de Cayman-eilanden, ware het niet dat hij zo’n serieuze, studieuze en arbeidzame Steenbok-zon heeft. In zijn jonge jaren woonde hij op de Wallen, waar hij algemeen bekend stond als ‘de professor’.

Peter Delahay (Jupiter, Saturnus en Vulcanus op de Midhemel) heeft een Schorpioen-zon. De ZM staat bij hem in Ram in IX. Hij is een dwarse leraar, eigenzinnig, roekeloos, radicaal en ongemeen inspirerend. Soms wat overdonderend, maar altijd charmant, al was het maar vanwege zijn vulcanische stottertje. Een ‘cosmic warrior’. Specialist in ‘one-liners’ als ‘wat kosmisch noodzakelijk is, is biologisch onvermijdelijk.’ En als je vraagt wat hij daar precies mee bedoelt, glimlacht hij vriendelijk en complimenteert je met je intelligente vraag.

Menno Noordervliet heeft een Waterman-zon met ZM in Schorpioen, de huizen VII en VIII. Zijn intensiteit en vasthoudendheid komen vooral tot uiting in een spannend liefdeleven, de Achilleshiel van de Waterman. Hij is – zeg maar gerust - een slaaf van de liefde en zeer geboeid door vorsers met paranormale gaven. Voorzichtig formulerend zoekt hij delicate verbanden en plaatst hij beschaafde voetnoten.

Het zal U zijn opgevallen dat ik tot nu toe de ZM heb opgevoerd in zijn kracht en niet heb getoond in zijn schuchtere, toegedekte of geweigerde gedaante. Dat komt, omdat ik het over al wat oudere mensen had, die hun draai al hebben gevonden. Hun bootje ligt op koers, ze worstelen niet al te hevig meer met zichzelf. Een enorm potentieel komt vrij als men het opbrengt zich met zijn persoonlijke wil te voegen in de universele Wil (met een hoofdletter, zoals Schopenhauer het spelde). Christenen   zouden zeggen: ‘Niet mijn wil, maar Uw Wil geschiede.’ Op het moment dat men de ZM toestaat zich te manifesteren, ontstijgt het individu zijn ikkige ambitie en weet zich instrument in een hoogwaardig orkest. Hobby wordt passie en ambitie wordt missie.

Het is deze kwaliteit die astrologen verleidt een connectie te leggen tussen ZM en Pluto. Sommige collega’s gaan zelfs zover Pluto de ‘heer’ te noemen van de ZM. Dat gaat mij te ver. Er is sprake van verwantschap of affiniteit tussen ZM en Pluto, zoals die er is tussen Pr en Persephone, ZZ en Neptunus, Di en Uranus. Elk van de vier ZL heeft zijn afgezant in het planetenstelsel, maar we mogen de zaken niet omkeren. Een ambassadeur vertegenwoordigt zijn land, maar hij is ondergeschikt aan de minister van Buitenlandse Zaken. In die zin is Pluto niet meer of minder dan een instrument van de ZM, de kosmische Wil tot uitdrukking brengend in het domein van de menselijke ervaring.

Een vergelijkbare misvatting lijkt mij de veronderstelling dat de ZL ‘heren’ zouden zijn van bepaalde zodiakale tekens. Ik zeg dit met enige schroom, omdat niemand minder dan George Bode, mijn gewaardeerde vriend en leermeester, deze opvatting is toegedaan. Affiniteit…OK, verwantschap…OK, maar heerschappij zoals een planeet die heeft over ‘zijn’ teken…nee, dat wil er bij mij niet in. Het systeem van de ZL is van een hogere orde dan het planetenstelsel en de zodiak, dus het lijkt me een structurele misvatting om in dit verband van heerschappij te spreken.

In dit verband – ter afronding van dit deel van mijn betoog – een paar opmerkingen over het Pars Fortunae, het Gelukspunt. De simpelste omschrijving lijkt me: ‘Wat de ascendant is voor de Zon, is het Gelukspunt voor de Maan.’ Dus zoals de uitvoerder, de agent, is van de Zon, zo is het PF de invoerder, de representant, van de Maan. De verhouding tussen Asc en PF is die van actie en reactie, assertiviteit en receptiviteit. De ascendant spant zich actief in, het Gelukspunt stelt zich alert op. In het balspel is de ascendant aan slag, of hij is de werper, het PF staat in het veld, hij is de vanger.

Het PF is een punt van genade, van ‘serendipity’ . Hier valt het geluk je toe, je hoeft je nergens voor uit te sloven. Je hoeft er alleen maar te zijn om het te herkennen en er je voordeel mee te doen. Op een volgend ZL congres hoop ik op deze ‘onzichtbare’ kant van het astrologisch systeem nader in te gaan.

Wordt vervolgt

Naar boven

Home

Contact

Horoscopen

Publicatie's

Horoscopen

Spirituele Kant

Carteret

Sirius

Studiegroep

© Copyright 2001-2007  Wout Hendrickx   George Bode   Rob de Best   klik hier voor Citaten, Copyright en  Disclaimer.

llll